23, Ergens In de Lucht, Auf Wiedersehen (2000)

In juli 2000 vroegen ze bij VTB reizen of ik daar vast wou beginnen. Ik had daar mijn stage gedaan en na zes jaar studeren snakte ik naar eindelijk eigen inkomen dus ja hoor, ik tekende het contract. Twee maanden later mocht ik al op studiereis, naar Seattle en omstreken. Mijn eerste Amerikareis ... als ik eraan terugdenk en foto's terugzie dan denk ik vooral: wat een broekventje was ik toen nog.

Speciaal voor de lange vliegreis had ik drie cd's gekocht (drie cd's tegelijk kopen! dat was nog nooit gebeurd! maar ik had een eigen inkomen, dus het kon! jeuj!) Op de dag van vertrek schreef ik een briefje voor mijn ouders ("ben effe naar Seattle") en nam ik de trein naar Amsterdam waar het KLM vliegtuig klaarstond. We kregen een upgrade naar business en ik installeerde me met mijn discman en mijn nieuwgekochte cd van Bettie Serveert voor een reis door de wolken.

Nu op de kop 10 jaar later vertrek ik weer naar Seattle. De cirkel is rond. Ik ben nog steeds een broekventje hoor, alleen snap ik nu wat minder weinig van het leven (snap je?).

En Bettie Serveert staat al klaar op de Iphone (dat gedoe met discmans en al, dat was het toch ook niet he).

27, Athabasca Falls (West-Canada), King of Pain (1983)

Die dag werd hij wakker in een hotelkamer in Jasper met barstende hoofdpijn en een misselijk gevoel. Dat was zeker niet de eerste keer, als kind had hij ongeveer 1x per maand migraine. Maar nu zat hij daar op de rand van het bed in Canada, helemaal alleen en amper in staat om op te staan. En opstaan moest hij want een half uur later vertrok de bus naar Banff waar hij een dag later opnieuw een bus moest nemen naar Calgary om naar huis te vliegen. De bus missen betekende eigenlijk ook zijn vlucht missen. Dus toch maar opgestaan en zo ziek als een hond de bus opgestapt voor een hele dagrit langs de Icefields Parkway, volgens de reisgids één van de mooiste wegen ter wereld. Dwars door de Rocky Mountains, langs watervallen, gletsjers, bergpassen en met veel kans om beren te zien onderweg.

De eerste stop: Athabasca Falls. Volgens de gids waren de watervallen toen op hun best. In het voorjaar als er nog veel smeltwater uit de bergen komt en donderend naar beneden stort. Het liefst was hij op de bus blijven zitten maar de gids was heel overtuigend: dit moet je gezien hebben. Hij volgde gids en groep naar een houten brug die halverwege over de waterval was gebouwd en waar je het best indruk kreeg van de kracht van water. Hij liet de groep gaan en bleef hier wat hangen.

En toen voltrok het mirakel zich. Hij ademde de meest frisse lucht in die hij ooit had ingeademd en voelde de migraine in enkele seconden tijd volledig wegtrekken uit zijn hoofd, lijf en leden. Hij wist toen al dat dit één van de beste ervaringen uit zijn leven zou zijn, mocht hij aan de hemelpoort hierover geïnterviewd worden. Onbeschrijfelijk eigenlijk, van een gemiddelde migraine-aanval moest hij een volledige dag of nacht recupereren en nu voelde hij zich na enkele magische ogenblikken zo fris als een hoentje en zo kiplekker en zo beregoed tegelijk! Hij dankte God, at op de bus een heel pak koekjes op en liep later die dag over een krakende gletsjer en zag vijf zwarte en één grizzly beer up close.

Telkens ik nog eens migraine heb (zoals vandaag) denk ik hieraan terug. En blijf ik hopen op een "beam me up Scotty" uitvinding zodat ik elke keer naar Athabasca Falls zou kunnen gebeamd worden voor de instant anti-hoofdpijn lucht. Géld dat ik daar voor over zou hebben, niet te tellen.



25, Antwerpen, Far Wells Mill Valley (1959)

Ik weet niet wat het is met jazz maar die muziek marcheert bij mij enkel als het chaos is. Buiten én vanbinnen. Buiten zorgde de wind vandaag voor die chaos: het waaide in alle richtingen en veel te dikwijls tegen. Nerveus gedoe in de stad, het leek wel of iedereen werd opgejaagd door die hevige wind. Het chaotische gevoel vanbinnen wordt gevoed door het werk en naderende deadlines. En dan pas komt muziek zoals die van Charles Mingus tot zijn recht bij mij: alsof de chaos in de muziek al het andere overheerst. Dat doet me denken aan de reden waarom David Bowie altijd in New York is blijven wonen. Hij heeft immers geld genoeg voor een kasteel in Zuid-Frankrijk of voor een eilandje in de Stille Oceaan. Maar enkel in New York overstijgt de chaos van de stad de chaos in zijn hoofd. Enkel daar kan hij aarden, ergens anders wordt hij gek van zijn gedachten. Mmm, dat doet me denken dat ik dringend nog eens naar New York moet. Veel te lang geleden.


18, Ekeren, All I Want (1987)

igma. de naam van de wereldgroep die mijn neef Maarten en ik oprichtten in 1994.

bezetting: Maarten: zang/percussie, Igor: zang/gitaar
discografie: Tonight (single) - 1994 (zeer moeilijk te verkrijgen uniek cassetje)
inspiratie: een stukje uit een liefdesbrief van een meisje dat drie jaar later mijn lief zou worden
plagiaat: ja, de eerste lijnen lijken verdacht veel op All I Want van The Cure maar ter onzer verdediging: dat wisten wij toen niet, we waren in de veronderstelling dat het creatieve arbeid was van het toekomstig lief
muziek: igma
arrangement: Toon Daems

tekst (van The Cure): Maarten zingt: (Igor begeleidt C-G-F en later ook Em-Am-Dm)

tonight i'm screaming like an animal
tonight i'm really going wild
and all I want is to be with you again
and all I want is to hold you like a dog
just one more time, just one more time

tekst (van igma): Maarten zingt:

I miss you like crazy
I'm feeling so lazy
what the hell am I supposed to do without you
oh darling, please tell me what to do
I'm sitting in the sofa
with only one shoe
and all I can think about is you, you-ou-ou-ou

(break) + Igor zingt (in volledig andere toonaard):

now three months later we're together
and I think back on the days I was alone
when I wrote you letters that I loved you
you're really the nicest person I've ever known
things I could give you, you were poor
but you survived now I love you even more
and I will love you ever and ever and ever and ever ....




18, Schoten, Parklife (1994)

wonen met zicht op een park heeft als troef dat je tijdens een propvol geboekt weekend even in de bompaschommelzetel kan gaan zitten om de inwendige batterij in het stopcontact te steken. met fijne muziek op de achtergrond en een kopje thee op de voorgrond. note to myself: nog eens een cake bakken/kopen/laten bakken want daar een stukje van had het plaatje helemaal af gemaakt. dit is het parkleven dat ik vandaag een klein uurtje aanschouwd heb alvorens opnieuw de grote drukke wereld in te trekken:
- joggers & lopers, kriskras door mekaar, in alle mogelijke stijlen
- koppeltjes, wandelend, fietsend of in mekaar hangend op het gras
- oudere koppeltjes, altijd wandelend (want, meneer, hier staan nergens deftige banken he, wij kunnen nergens gaan zitten he)
- baasjes en hun honden en vice versa
- kleine en grote mensjes in de speeltuin
- treinen, veel treinen
- het Sportpaleis
- bomen, weinig bomen
- auto's op de Ring in de verte (hebt u ooit live verkeersinformatie nodig over het stukje Ring tussen Viaduct van Merksem en Schijnpoort, call me)
- loodsen en pakhuizen die het begin van de haven aanduiden
- de klok op de kerk van den Dam
- een evenementen- en sporthal in opbouw
- en vele anderen!

29, Wilrijk, Wires (2005)

hét voordeel van een muzikale blog: soms kan je gewoon de muziek laten spreken en hoeft er niet zo nodig tekst en uitleg bij. Komt goed uit want ik heb niet veel tijd. Dus hierbij gewoon een mooi liedje. Een heel mooi liedje.

30, Wilrijk, Funny Little Frog (2006)

Vanavond speelde ik tijdens het eten met kikkers en balletjes (meer uitleg op eenvoudig verzoek verkrijgbaar) en dacht ik plots terug aan dit nummer. Ik heb dit even keigoed gevonden en ben het dan compleet uit het oog verloren. En dan is er iTunes: even opzoeken, kopen, paswoord invullen en lap, het staat op uw computer. Waar is de tijd dat je gekluisterd aan de radio moest wachten tot je favoriete nummer van het moment werd gespeeld en dan snel op record duwen en hopen dat de presentator niet door de inleiding ging lullen. En dan het juiste moment kiezen om terug op stop te duwen. En dan maar rewind en play en rewind en play en ... Aaaah, cassetjes ...

28, Wilrijk, In The Mood (1939)

uit de krant:

Wie op 10 oktober 2010 (10-10-10) in Antwerpen wil trouwen, is eraan voor de moeite. De stad besliste om de deuren van het stadhuis en de districtshuizen die zondag dicht te houden. "Bovendien liep er bij ons nog geen enkele aanvraag binnen", zegt perswoordvoerder Dirk Delechambre.

en ik wilde zo graag trouwen op mijn verjaardag 10-10-10 ... damn, te laat! ik had ook nog een vrouw moeten zoeken maar dat was wel gelukt denk ik. ik heb ooit iemand gekend die ging trouwen met haar vriend, alles was geregeld maar toen, enkele weken voor de grote dag, liep het mis met de liefde. Maar omdat de zaal al was geboekt, de traiteur al een menu had klaargestoomd en de dj was besteld heeft ze dan maar snel iemand anders gezocht om die dag mee te trouwen! true story!

geen trouw dus op 10-10-10 maar ik ga wel in the mood zijn voor een feestje! even brainstormen met mezelf over hoe dat er kan uitzien ...





15, Schoten, Money Don't Matter 2 Night, 1991

Dit zat vandaag in de mailbox:

Dag Igor,

Dit is inderdaad een vergissing van Vivium. Kan je vragen aan DEXIA of ze dit zo snel mogelijk willen terugstorten aan Vivium met als referte 6311035548/2364?

Alvast bedankt voor de moeite en sorry voor de overlast.

Met vriendelijke groeten,

Ik ben onlangs van bank veranderd en heb mijn oude rekening nog niet afgesloten (nog lopende domiciliaties enzo ...). Vrijdag keek ik even naar die oude rekening om te checken of ik niet in min stond. Ik schrok mij een ongeluk of twee want ik zag een saldo van meer dan 4.000 euro! Blijkbaar een storting van mijn verzekeringsmaatschappij met als mededeling terugbetaling schadegeval brandpolis. Ik heb geen brand gehad dus ik wist meteen dat dit niets anders kon zijn dan een vergissing. Maar toch heb ik een heel weekend gedroomd: stel dat het bedrag toch voor mij is, dat er toch een brand geweest is waar ik niets van gemerkt heb, ... Ik was het in gedachten al aan het uitgeven: een nieuwe laptop, een mountainbike, een zetel, een breedbeeldflatscreenplasmatvscherm, cd's ... Maar de plichtsbewuste Igor kwam op de duur toch naar boven en het antwoord op mijn vraag (euhm ... ik heb hier een storting gehad en ik denk dat die niet voor mij is maar ik vind het niet erg hoor, ik wil het geld gerust houden als ik u daarmee moeite kan besparen) leest u hierboven.

Ik heb nog even verder gedroomd van een eerlijke vindersbonus maar dat wordt dus ook niets. Ach ja, geld is niet alles zeker?