34, In De Lappenmand, Only When You Leave (1984)

Ik heb zelden een mening over een tv-programma. Dat komt omdat ik maar over 2,5 kanalen beschik en de tv bijna alleen maar opzet als er sport te zien is. Bijna. Want als ik al eens vroeger thuis ben van het werk dan durf ik mij wel eens in de bompazetel te smijten en te kijken naar Masterchef gevolgd door Buren (Libby, I still love you after all those years!). En ondertussen stiekem een pre-avondeten-dutje doen. Tja, guilty pleasures, iedereen heeft dat wel, niet?

Nu ik in de lappenmand lig na een mountainbike-val (waar ik verder niets over kan vertellen wegens ik weet er niets meer van ...) heb ik hopen tijd om naar tv te kijken. Maar ik heb nog altijd maar 2,5 kanalen en Ketnet kijken, nee bedankt, merci. Dus was het weer Masterchef vandaag. Gevolgd door Buren. Dacht ik. Want tussen die twee programma's was er blijkbaar tijd om liedjes van vroeger te laten zien. En vroeger was vandaag 1984. Waren toen hot en kwamen aan bod: Germaine Jackson, Tina Turner, Will Tura, Ciske de Rat, ... Een lust voor oog en oor.

De kers op de taart hielden ze voor het laatst: Spandau Ballet! Dat was lang geleden zeg. Ik herkende hun gezichten nog van de Joepie van vroeger. Allicht zal ik rond 1984 een poster van deze afgelikte boys hebben opgehangen op mijn kamer. Die posters van sexy vrouwen à la Sabrina, The Bangles, Samantha Fox en Kim Wilde kwamen pas later.

Dansen is toegestaan. Ik beperk mij tot iggen in mijn bompazetel, tegelijk probeer ik niet té hard te lachen met Spandau Ballet want dat doet pijn aan mijn ribben.

34, Antwerpen, Keep You Close (2011)


Na beluisteringen van de nieuwe dEUS (Keep You Close) op alle mogelijke tijdstippen, in het donker op de hoofdtelefoon, als achtergrondmuziek tijdens de afwas, op café, tijdens het lopen, hierbij uit elk van de negen nummers een tekstfragment gelicht en becommentarieerd door mezelf.

1. Keep You Close - The flower's cut but it stills grows. I'm going to keep you ever close.
2. The Final Blast - A twisted view would do you all some good.
3. Dark Sets In - Silence never seemed so loud, he never looked for what he found.
4. Twice (We Survive) - There's more than 20.000 ways to end up in the same old place only one to get away
5. Ghost - We're the cabin crew of cupid's company
6. Constant Now - If we're getting what we want, are we what we need to be
7. The End Of Romance - For some reason you want the truth to wash over you
8. Second Nature - When longing is gone, freedom is near
9. Easy - Give your heart a little space, you will find that your days will be easy

1. Zijn wij niet allemaal beschadigde bloemen die blijven verder groeien?
2. Een lesje voor bepaalde Vlaamsgezinde politiekers?
3. Jaloezie zorgt voor donkere gedachten.
4. Over de moed om te veranderen.
5. Heerlijke romantisch geallitereerd.
6. Een doordenker. Verlangen blijft alleen bestaan als het doel niet bereikt wordt.
7. Als je denkt dat je het doorhebt. Een heerlijk moment. Dat ook snel verdwijnt.
8. Over loslaten.
9. Over loslaten (bis)





34, Antwerpen, Bicycle Race (1978)


Igor meldt met gepaste trots de geboorte van zijn nieuw kind. Met dank aan vroedman Stef voor de technische hulp tijdens de bevalling.

Naam: Hillmaster
Kleur: Grijs
Onderdelen: Shimano XT en Alivio
Platte banden-rekening: te verkrijgen op eenvoudig verzoek

Doop: morgen zondag 18 september tijdens de toertocht in Westmalle

Babyborrel: morgen zondag 18 september tijdens de toertocht in Westmalle, op het menu ... who knows ... trappist van Westmalle !!!


34, Göteborg, Lovefool (1996)

"Nu weet ik het zeker, de Zweedse zijn de mooiste" stelde ik in conclaaf met mezelf vast in Göteborg, tussen de werkactiviteiten door. Het is een cliché, inderdaad maar dan wel één waar ik niet rouwig om ben. Amai. Vooral de frequentie valt op. Ik was nog niet bekomen van het ene prachtige exemplaar of er waren al drie andere blonde en beautifulle Zwedinnen mij in hun ogen aan het laten verdrinken. En die blijven daar ook zo koel bij, een beetje afstandelijk maar oh zo stijlvol. Thought I'd died and gone to heaven.

Kijk en luister naar dit liedje. En hopelijk begrijpt u wat ik bedoel.

En als uitsmijter een quote van Greta Garbo, de jawel Zweedse actrice.

*** Is there anything better than to be longing for something, when you know it is within reach? ***



34, Bij Café De Slappe Uier in Nijlen, Hang On (2008)

51 uur na mijn finish in de Grote Prijs Fatima voel ik mij eindelijk klaar om te berichten over deze wielerwedstrijd. Recuperatie was immers nodig, voor lichaam én geest.

Dat ik als kind droomde profwielrenner te worden dat kon u hier al uit opmaken. Het kind in mij zette dan ook prompt een vreugdedansje in toen ik werd uitgenodigd om deel te nemen aan de Grote Prijs Fatima. Een ware retrokoers: enkel fietsen met versnellingen op de buis en enkel ongeschoren benen werden toegelaten. Het parcours: een lus van twee kilometer door Nijlense straten (denk boerengat maar dan wel van een wulpse boerendochter) dat dertig maal diende afgelegd te worden. 60 zware kilometers in zwoele temperaturen.

Het startschot was een vuurpijltje. En weg waren wij. De snelsten zetten meteen de beuk erin en er ontstond al gauw een kopgroep van een vijftiental renners. Ik mis de aansluiting op een haar na en probeer drie ronden lang solo het gat te dichten. Tevergeefs. Ik trap op mijn adem (au) maar vind snel een tweede en samen met een viertal compagnons rij ik redelijk vlot naar de finish.

Als u vindt dat Michel Wuyts en José De Cauwer kunnen lullen tijdens wielerwedstrijden op tv dan kan ik ter hunner verdediging het volgende nu proefondervindelijk bijtreden:

- een gat dichtrijden is niet makkelijk, zeker niet alleen
- uit de wind zitten helpt
- supporters helpen ook, bedankt trouwens lieve dames voor het getier, geroep en geschreeuw, ronde na ronde
- gaandeweg de wedstrijd geraakte het groepje waar ik inzat zo op mekaar afgesteld dat wij altijd op hetzelfde moment en tegelijkertijd schakelden, als ware we een troep samenwonende vrouwen die op den duur samen beginnen te menstrueren
- te weinig drinken levert krampen op
- bouletten en krieken en een pintje zijn geen remedie tegen krampen maar smaken wel
- wij wielrenners dragen geen onderbroek in onze zemenlapkoersbroek! pas de culotte!


34, Vlieland, dEUS live (2011)

Eerlijk zijn duurt het langst: dEUS live was de laatste jaren niet altijd even scherp en strak als ik gewild had. Maar na regen komt de zon piepen: ze zijn terug in optima forma. Het bewijs zie je hier.

Dus ben ik toch weer puberaal benieuwd naar de nieuwe plaat, Keep You Close. Nog zeven keer slapen en hij is koopbaar. Jippiekajeej.

34, Antwerpen, Between The Bars (1997)

Zwemmen, spaghetti eten en de nieuwe Almodòvar zien, La Piel Que Habito. We hadden het misschien beter andersom gedaan zodat we de gruwelijke beelden weg had kunnen eten en zwemmen. Goeie film hoor, maar raar. En vies.

Ergens halverwege speelt in de film plots een klein, schoon liedje. Zoals er op een stort tussen het afval en het vuil opeens een lief klaproosje groeit. Of zoiets.

Dit bloempje heet Between The Bars van Elliott Smith, van de prachtige cd Either/Or (hier geslaagd gecoverd door Chris Garneau). Elliott stierf op 34-jarige leeftijd door twee messteken in de borststreek. Waarschijnlijk zelfmoord maar dat werd nooit helemaal bevestigd. Raar. En vies. Maar zo'n mooie muziek. Het leven zit vol contrasten.


34, Antwerpen, Play The Game (2009)


Ok, ik weet het, uitlachen is onbeleefd maar de reclame van Telenet voor de Belgische voetbalcompetitie met die debiele woordspelingen is té belachelijk. Dus Telenet, ik lach u uit.

Trouwens, wat zou mij het Belgische voetbal nog interesseren? Ik kan immers elke zaterdag vanuit mijn raam het betere Afrikaanse voetbal zien. Op een waar patattenveld weliswaar (dat daar niet meer benen gebroken worden!) maar altijd entertainend, altijd leuk.

Afgelopen zaterdag was het blijkbaar een belangrijke match want er was zelfs een Afrikaanse Filip Joos ingehuurd om live commentaar te geven bij de wedstrijd. Er deed ook een scheidsrechter mee, helaas niet echt een deskundige want de match eindigde met de blauwe ploeg die ostentatief en en masse van het veld stapte na een volgens hen onterechte beslissing. De groene ploeg deed dan maar op hun eentje verder en scoorden uiteraard het ene na het andere doelpunt. Echt waar, echt gebeurd.

Om het op zijn Telenets te zeggen: Afrikaans voetbal in Spoor Noord, dat Kanu niet missen. Wie wil, kom gerust meekijken van op mijn vensterbank.


34, Antwerpen, Bad As Me (2011)

"it's the little things that make you happy" zei iemand ooit tegen mij en ze vulde aan :"it's only the little things that make you happy"

hier een klein dingetje waar ik heel blij van word: nieuwe muziek van Tom Waits en een boodschap van de grootmeester zelf

(voor alle duidelijkheid en om eventuele processen wegens smaad te vermijden: dit slaat niet op het kleine mannetje dat ik daarstraks in het zwembad zag)