Lopen op Antwerpse muziek, deel twee

Start To Run met Evy Gruyaert is in een nieuw jasje gestoken. Dat is natuurlijk alleen maar toe te juichen. Wie zoals Evy zoveel mensen aan het lopen krijgt, die verdient een standbeeld en eeuwige roem.

Op de website van Start To Run staat te lezen dat de nieuwe podcast ook dit keer weer vol staat met opzwepende en swingende hitmuziek. Ergens anders staat er: leuke uptempomuziek. Ouch. Geen spek voor mijn bek. Wordt u ook een beetje onpasselijk bij de deuntjes van The Black Eyed Peas, David Guetta en Shakira? Denkt u ook dat het beter kan? Welkom bij

'Lopen op Antwerpse Muziek, deel twee'

Inderdaad, na het eerste deel (zie hier), is er nu part two. Alweer met enkel Antwerpse muziek. Koop de nummers op iTunes of beluister ze in Spotify. Zwier ze op uw mp3-speler en loop zoals u nog nooit gelopen hebt. En verbaas vriend en vijand volgend jaar met een toptijd in de Antwerp 10 Miles!

In deel twee vormen de Scheldekaaien het loopdecor:




1. Ain't Chasing Pavements - Coely
Debuteren met een classic, het zijn er weinigen gegeven. Meteen in het juiste ritme. Raah!

2. New Kids In Town - School Is Cool
School is Cool en lopen ook. Na de break op 1'50 huppelt u vrolijk rond alsof het niets was, beloofd.

3. Gezellig Samenzijn - De Kreuners
Lier is toch ook Antwerpen? De beste intro uit de vaderlandse rockgeschiedenis. De pa-pa-pa's en de opzwepende drum en bas stuwen u vooruit.



4. Chemical - Sukilove, Blackie & The Oohoos
Ik weet het, dit nummer van Dead Man Ray stond ook al in deel 1. Maar deze cover is zo goed dat hij hier niet kon ontbreken. Laat u betoveren door deze hemelse stemmen.

5. Ik Wil Deze Nacht In De Straten Verdwalen - Wannes Van de Velde
Fantaseer hoe u vanavond de bloemetjes gaat buitenzetten. Welverdiend natuurlijk, na al dat geloop vandaag.

6. Shadow Of A Man - Bent Van Looy
Bent Van Looy woont deeltijds op 't Noord en verdient daarom een plaats in deze lijst. Een mooi rustpunt.



7. Whistling - The Hickey Underworld
Het is bewezen dat je trager gaat lopen van rustige muziek. Tijd dus om wakker te worden en deze gitaartsunami van tweeënhalve minuut is de wekker van dienst.

8. Hot Hotter Hottest - Zita Swoon
Het beste eighties-nummer van 2001 en alle jaren daarna. De straatstenen veranderen voor uw ogen in een oplichtende discovloer.

9. Seven Horses In The Sky - Pebbles
Een nummer dat begint met een onweer (laat ons hopen dat het voor de rest droog blijft). Meezingen is toegestaan.



10. Lacht Nor Mij - Slongs Dievanongs
Charissa Parassiadis is een Antwerpse met Griekse roots en de hype van het moment. Een sappig pleidooi om te lachen naar al wie u onderweg toekomt, ook al slaat de vermoeidheid in uw benen toe.

11. Give & Take - Netsky
Ja, Evy, ik weet het. Dit is ook opzwepende hitmuziek maar het is ook dance van de bovenste plank. En als Lier Antwerpen is dan Edegem zeker!

12. The Summer Of The Sun - Marble Sounds
Yes, u hebt het weer gehaald. Uitlopen doet u met deze fabelachtig mooie muziek van Marble Sounds.


Loop ze!











[Solo In Progress] #7: Quote van hoofdpersonage John

Goed nieuws: het boek is bijna, bijna, maar nog niet helemaal, af. Het verhaal is er, de structuur ook, er is een begin, er is een einde, ... Er gaat zelfs een volledig manuscript rond in Borgerhout waarop nalezers (elk in hun eigen kleur, het moet overzichtelijk blijven) opmerkingen noteren.

Terwijl u wacht geef ik u graag een quote mee van John, het hoofdpersonage. Eentje om over na te denken.


Soundtrack bij het schrijven: Dans Dans (uit Antwerpen) met Yesterday Is Here van Tom Waits. Wil u dit prachtnummer zonder achtergrondlawaai, slechts één adres: de betere platenzaak!



Plan voor morgen



1. Fiets naar Trix en koop op de beurs aldaar platen, cd's en cassettekes zolang mijn portefeuille het mij toelaat, zo op het einde van de maand.
2. Hou wat geld over voor Copy of '98, de tributeplaat van Berchem van Dead Man Ray, in mekaar gebokst door 14 Belgische groepen en die morgen in Trix wordt voorgesteld.
3. Denk de rest van de zondag terug aan het zalige jaar 1998 toen Berchem verscheen en het een tijdje de vreemdste favoriete plaat werd die ik ooit heb gehad.

Voorproefje: het geweldige Chemical door Sukilove & Blackie and The Oohoos:


Mijn passionele relatie met Tindersticks



1) Samen met Blood On The Tracks (Bob Dylan) en The Ideal Crash (dEUS) was Simple Pleasure van Tindersticks het album waarmee ik in 1999 het einde van mijn eerste en echte relatie verwerkte. En whisky, natuurlijk, whisky hielp toen ook.

2) The Flicker Of A Little Girl van Tindersticks was voor mij hét nummer van 2008. Een lief, klein, schoon liedje. Meer moest dat toen niet zijn. Met een lief erbij had het nog mooier geweest.

3) Het optreden van Tindersticks op Dranouter 2010 was onvergetelijk: zomerse avondzon, Westvlaamse lucht en de bariton van Stuart A. Staples. Alleen een lief ontbrak nog.

4) Groepen waarvan hun negende plaat hun beste is, ze bestaan nog. The Something Rain van Tindersticks is prachtig. Zo prachtig dat een jaar geleden mijn liefje en ik de plaat voor elkaar kochten. Tegelijkertijd. Eén ingepakt exemplaar staat nog altijd op onze kast. We zagen ze optreden in Brugge en we zagen dat het goed was.

5) Tindersticks, de meest schilderachtig-romantische groep die er bestaat, speelt op 27 juli op de meest schilderachtig-romantische locatie van het land: het openluchttheater in Deurne. Het liefje en ik zullen er zijn. U ook?

Can we start again? / Tindersticks:


[Solo in Progress] #6: De Voorlopige Flaptekst

Stel: je komt een boekhandel binnen. Je ziet een boek liggen met als titel Solo. Je kijkt naar de naam van de auteur maar die zegt je niets. Dan lees je de volgende tekst op de achterkant:

De 77-jarige John, ex-werknemer van de Solofabriek in Merksem, valt tijdens een familiefeest over een speelgoedautootje. De klap op zijn hoofd zet een aantal gebeurtenissen in gang. Dankzij een mysterieus notitieboekje herinnert hij zich stukje bij beetje waarom hij in de loop der jaren zo streng en stil is geworden en waarom hij zo moeilijk naar het toilet kan gaan. Als het hem allemaal te veel wordt, besluit hij de deur uit te stappen en te vluchten naar die andere toekomst van zijn verleden. Het wordt de koers van zijn leven. 

Wat doe je?

a. je denkt 'wat voor een platte kak wordt er tegenwoordig verkocht', legt het boek terug en koopt de nieuwste Brusselmans

b. je denkt 'mmm, niet slecht maar hier ga ik echt geen twintig euro aan spenderen, ik wacht wel tot ik het in de bibliotheek kan ontlenen'

c. je denkt 'wauw' en je koopt het boek

d. je valt flauw want zo een intrigerend verhaal kan je gewoon niet aan

e. none of the above

Uit alle antwoorden wordt een winnaar geloot die een gesigneerd exemplaar van mijn boek krijgt (als het boek wordt uitgegeven natuurlijk, anders wint de winnaar een stapel gesigneerde A4's).


Soundtrack bij het schrijven vandaag: Rusty Chains van Perfume Genius:



Hoe zou het nog zijn met het plastieken zakje?


Het plastieken zakje van dit stukje hangt er nog, nog altijd. Moeilijk te zien op deze apocalyptische foto maar zie je het witte ding naast die centrale sneeuwvlok? Dat is hem, de held van onze straat. Zelfs bij dit winters winterweer, blijft het hangen in de top van de boom.

En zo blijft het zakje mij inspireren om ook vol te houden en verder te werken aan mijn boek.

Hup, zakje, hup!

Cold War Kids / Hang Me Up To Dry:




Instagram met woorden

Onder meer dankzij het geweldige Instaroman-avontuur van vorig jaar ben ik een grote fan van Instagram. De term amateurfotograaf is voor mij veel te hoog gegrepen dus hoe fantastisch is het dat die app al mijn knullige iPhone-foto's omtovert tot (in het beste geval natuurlijk) coole shots.

Toen ik op Instagram een Vind-ik-leuk kreeg van Whims en ik nieuwsgierig ging kijken wie er mijn werk aan het bewonderen was, bleek dat Whims gewoon een Instagram met woorden is. En dat is natuurlijk helemaal right up my alley. 

Het gaat als volgt: je bedenkt een slogan, tekstje, titel, ... Je vult die in en kiest daarna een stijl die dus ter vergelijken is met de filters van Instagram. Verschillende kleuren, verschillende lettertypes, verschillende groottes. Dan publiceren en delen op Twitter, Instagram, Facebook, je grootmoeder, ...

Weg met altijd Arial, weg met altijd Times New Roman. Met Whims kies je de stijl die het best bij je woorden past zonder dat je daar grafische kunsten voor gestudeerd moet hebben.  

Dit zijn mijn drie eerste Whims:


De openingszin van een van de hoofdstukken van mijn boek:



Hoe de cover van mijn boek er zou kunnen uitzien:




De conclusie van een te snel afgebroken Ardennenweekend wegens, u raadt het al, migraine:



En Whims is helemaal gratis! Waar wacht u nog op? De toekomst is aan de woorden, dat wisten die van The Hickey Underworld al in 2009:









Chauvinisme troef in Trix!


Mijn nieuw stukje op www.dna.be: 
Ik beken: ik ben geen rasechte Antwerpenaar. Ik ben geboren uit twee Merksemnaren en groeide op in Schoten, in de wijk den Deuzeld. Ik mis dan ook het typisch Antwerps chauvinisme. Ook een Belgische (of Vlaamse) vaderlandsliefde is mij vreemd tenzij:
            - de Rode Duivels vierde worden op een wereldkampioenschap (ik heb nog nooit zo graag naar een match in uitgesteld relais  gekeken als toen in 1986)
            - een Belg de koers wint: hoor ik de woorden 'Tommeke, Tommeke, Tommeke!' dan springen mijn armharen spontaan rechtop om de Belgische vlag te groeten
            - het over Belgische muziek gaat
De eerste keer dat ik dEUS zag optreden op MTV, dat was een geweldige opstoot van Antwerpse trots. Zeker toen ik ontdekte dat die bassist-met-haar-in-zijn-ogen (Stef Kamil Carlens) jarenlang twee straten verder had gewoond in jawel, den Deuzeld. Zijn ouderlijk huis staat trouwens te koop, iemand interesse?
De liefde voor Belgische muziek is nooit overgegaan, bijna twintig jaar later is er nog always something in the air. Er wordt nog steeds fantastische muziek gemaakt in dit klein stukje Europa en daar mogen we fier op zijn.
Ontdek het zelf tijdens We Are Open in Trix op 14, 15 en 16 februari. The Van Jets, Sir Yes Sir, Echo Beatty, Flying Horseman, Douglas Firs, Hong Kong Dong en vele anderen laten op drie avonden de rest van de wereld een muzikaal poepie ruiken. Wie gaat mee? 

Douglas Firs - Shimmer & Glow:





Een plastieken zakje waar niemand aan kan.



Al wekenlang hangt er een plastieken zakje in de top van de boom recht over ons appartement. Een wit zakje van 13 in een dozijn. Plots hing het daar, zo goed vastgemaakt alsof iemand het er met veel geduld was gaan inhangen. Alsof die boom zich wil overgeven aan de andere bomen.

Als het waait dan wijst het vrolijk wapperend de windrichting aan. Als het windstil is dan hangt het er troosteloos bij. Als het regent dan wordt het nat. Als het sneeuwt, dan vallen er sneeuwvlokken in. Als het dooit, dan ontstaat er een plasje van smeltwater in het zakje. Als het stormt, dan moet het zich inspannen om te blijven hangen. Maar het laat niet los, het blijft halsstarrig vasthouden.

Niemand maakt het los want niemand kan eraan. Alleen vogels hebben de mogelijkheid, maar die tonen geen interesse.

Op een dag zal het zakje weg zijn. Ik zal het missen.

Ik denk erover na om een hoogtewerker te bestellen, het zakje voorzichtig los te maken en het voor eeuwig in te kaderen aan een prominente muur. Om ons te inspireren om nooit los te laten.

Anyway the wind blows - JJ Cale




Elke Dag Koers!



(of de stem die ik in mijn hoofd hoor wanneer ik samen met mijn liefje naar het werk fiets)
Daar komen ze in beeld, dames en heren, de twee leiders in koers: De Craene en Daems. Ze zijn al een tijdje samen onderweg en het lijkt erop dat zij voor de overwinning gaan strijden, hun voorsprong is geruststellend groot. Ze rijden hier achter elkaar, dat is ook het veiligst gezien het drukke verkeer in de Viséstraat en de Oranjestraat. Nu even opletten want er volgt een moeilijke bocht naar links met meteen daarna een korte kasseistrook voor het huis van Panamarenko. Het schijnt dat onze televisie-helikopter zou kunnen landen op het dak. Inderdaad daar is een helikopterplatform gebouwd. Dat zijn mooie beelden.
Rood licht
Maar terug naar de koers want de koplopers zijn al in de Oude Steenweg. Het tempo blijft hoog, hopelijk hebben ze nog energie genoeg om de altijd winderige strook langs het Sint-Jansplein te trotseren. Dat lukt, nu komen ze aan de Leien, hier kunnen ze even op adem komen aan het rode licht. Ze beginnen naar elkaar te kijken, logisch natuurlijk want het is niet ver meer tot aan de aankomst.
Groen! Een snelle start is nodig zodat ze ook bij het volgende licht door het groen kunnen rijden. Ze rijden op de Paardenmarkt en maken zich klaar voor het moeilijkste stuk van het parcours: de kasseien van de Falconrui. Het zou mij niets verbazen mocht hier de beslissing vallen.
Wordt het een sprint?
Een bocht naar rechts en meteen linksaf en hier komen ze. Daems gaat op kop en gaat er vol voor, er valt een klein gat maar De Craene bijt zich vast en lost niet. In de Huikstraat komt ze terug aansluiten. Gaan we naar een sprint?
De laatste honderden meters, dames en heren, we naderen de ontknoping. Het tempo stokt, ze kijken naar elkaar. Daems gaat op kop de Zirkstraat in, nog één bocht naar links en we zitten in de laatste rechte lijn. In het zicht van de vaste camera gaat Daems nu vol door op het vals plat van de Hofstraat. Wat een kracht gaat daarvan uit! Maar De Craene plooit niet, nee nee, het is nog niet gedaan. 
Daems voelt zich zegezeker en kijkt rechts achterom. Maar wat hij niet ziet is dat De Craene langs links demarreert, op de grote plaat. Kan Daems nog reageren? Ik denk het niet, hij moet eerst schakelen en dat duurt zo lang.
De laatste meters
De laatste meters gaan bergaf de Wisselstraat in. Daems probeert nog maar De Craene gaat dit niet meer afgeven. Zij komt als eerste over de streep. Ja ja, dames en heren, kijk eens naar de blijdschap op haar gezicht. Mooi om zien. Daems volgt enkele seconden later en klopt ontgoocheld op zijn stuur.
‘Morgen is er een nieuwe kans, Michel’, vertelt Daems achteraf aan onze commentator. ‘Nu ga ik me niet meer laten ringeloren. Maar als je ons nu wil excuseren, het is bijna 9 uur, we moeten beginnen werken.’
Bedankt om te kijken, dames en heren, en graag tot een volgende keer!